Waarom juichte ik voor het Syrische voetbalelftal?

Waarom ik juichte voor Syrië? Misschien is het nostalgie naar de dagen van voor 2011 en deze verdomde oorlog. Misschien is het omdat dit team een land vertegenwoordigt waarvan de vluchtelingen geen ander land hebben. Misschien is het een poging te ontsnappen aan het gevoel van vluchteling te zijn.

Meer

Een sjaal in de rechtbank

Dit verhaal maakt deel uit van de verhalenbundel ‘Awdat al-tafasil’ (De terugkeer van de details). In Syrië werd publicatie van de bundel niet toegestaan. 

Meer

Plots worden wíj het gesprek van de dag

Onder een spervuur van kogels en dekens van bommen verlaten we in maart 2013 Aleppo, een stad in het noordwesten van Syrië, en trekken we van het ene huis naar het andere met onze laatste spullen in kleine koffers.

Meer

Het kind met de naam van mijn zoon

Bijna drie jaar geleden zag ik hem voor het eerst: Een kind van vijf in het kantoor van het IND in Den Bosch. Hij was aan het spelen. Toch leek hij niet op andere spelende kinderen, stotterend, zonder ouders.

Meer

De dood vlucht mee

De situatie van de Syriër die is gevlucht voor het oorlogsgeweld, verschilt weinig van die van de achterblijver die hoe dan ook probeert te overleven. Een nabestaande en getuige van de gifgasaanval vorig jaar vertellen over de impact daarvan op hun leven.

Meer

لا بديل للسوري عن الموت سوى الألم

لا يختلف حال السوري الذي فر هارباً من الموت، عن حال من بقي في سورية ليجرب حظوظه مع الحياة مرة أخرى في مواجهة آلة القتل اليومية. لا فرق أبداً بين كليهما فمن لم يظفر به الموت داخل سورية، أصبح ضحية الألم و هو خارجها يتحسر حاله و حال أهله.

Meer

Hoe ver is het naar mijn huis?

De afstand van mijn huis in Hoorn tot mijn huis in Damascus is precies 4320 kilometer. Ver weg? Volgens Google Maps kan ik er binnen 45 uur zijn. Vanaf Nederland kan ik met de auto via Duitsland, Oostenrijk, Slowakije, Hongarije, Servië, Bulgarije, Turkije en dan de grens over met Syrië. De google-app tekent de weg

Meer
1 4 5 6