De drie musketiers uit Eritrea

In de noodopvang in de Amsterdamse Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte, leerde ik drie Eritrese vrienden kennen. In gedachten noemde ik ze al snel de drie musketiers: Mekonen, Gebreab en Medhanie.

Meer

Op de vlucht voor slavernij

De 27-jarige Dawit Amanuel Goitom schreef een boek over zijn vlucht van Eritrea naar Nederland, waar hij sinds 2014 woont. Het nuanceert overtuigend het eenzijdige beeld van ‘profiteurs’ en ‘gelukszoekers’. Ook geeft het inzicht in de moeizame opbouw van een nieuw leven hier.

Meer

Omgaan met Eritreeërs

Eritreeërs zijn lastige mensen. Tenminste, dat is wat ik lees. Wat ik om me heen zie, zijn zachte, vriendelijke Eritreeërs, die je direct als je binnenkomt een bord eten voorzetten. Die ‘no problem’ antwoorden, wat je ze ook vraagt of voorstelt. In het Engels, dat wel. Die lachen, dansen, naar school gaan, die graag willen

Meer

Wachten op familie uit Eritrea

In haar afsluitende column over Mekonen beschrijft Tanja te Beek wat er door hem heengaat als hij hoort dat zijn vrouw en kind naar Nederland mogen komen, maar de gevaarlijke reis uit Eritrea nog moeten maken.Tip: Lees eerst deel één 'Hoe gaat het met Mekonen?' en deel twee 'Rijtjeshuis in Nederland, gevangen in Eritrea'

Meer

Rijtjeshuis in Nederland, gevangen in Eritrea

In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer

Meer

Hoe gaat het met Mekonen?

In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Deze keer: Hoe gaat het met Mekonen?

Meer

Wanneer zie ik mijn vrouw weer?

Toen ik in de noodopvang voor asielzoekers in de Amsterdamse Havenstraat begon te werken, in september 2015, hingen er op de muren A4-tjes met de mededeling dat de mensen daar enkele weken zouden verblijven, voordat ze zouden verhuizen naar een andere locatie en hun asielprocedure zou beginnen. Het werden acht maanden.

Meer

Hoe gaat het na Wachtkamer Havenstraat?

De noodopvang Havenstraat sloot ongeveer een jaar geleden, maar met een aantal mannen heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. 

Meer

Wat doen die Eritreeërs hier?

Eritreeërs. In april zagen we er eindelijk een paar op het journaal, vanwege hun protest in Veldhoven tegen een bijeenkomst van de enige toegestane Eritrese politieke partij. Maar meestal hoor of lees je weinig over deze mensen, hoewel ze na de Syriërs de tweede grootste groep recente vluchtelingen in Nederland vormen.

Meer

Eritreeërs op het journaal

Hèhè, eindelijk zijn er Eritreeërs in het nieuws. Normaal hoor of lees je nauwelijks iets over ze. Dat heeft er vast mee te maken dat ze zo bescheiden zijn. Ik merkte het toen ik in de noodopvang in de Havenstraat werkte: Eritreeërs vragen niet, klagen niet, en staan altijd achteraan in de rij.

Meer